Ook zonder woorden kun je alles zeggen: het verhaal van Maarten
Nog niet zo lang geleden was de zorg voor Maarten onbekend terrein. Via zijn vader, die in de zorg werkt, kwam hij voor het eerst in contact met mensen met een beperking. “We hadden meteen een klik en dat smaakte naar meer. Toen heb ik besloten voor dit werk te kiezen,” vertelt Maarten.
Begonnen als stagiair
Maarten werkt inmiddels drie jaar bij Anke Marjolein in Lochem, een locatie van Sius. “Ik ben hier begonnen met een stageplaats. Zo kon ik rustig meekijken, ervaring opdoen en de bewoners leren kennen. Stap voor stap kreeg ik hun vertrouwen en waardering. Hoe je dat merkt? Nou, bijvoorbeeld als je een stralende glimlach terugkrijgt of als je samen lacht om een grapje.” Tijdens zijn stage kreeg Maarten het zorgen voor de bewoners steeds beter in de vingers. “Ik mocht vaker zelf dingen oppakken, en daardoor groeide ook mijn voldoening.”
Maarten’s mooiste ontdekking
Voor veel bewoners van Anke Marjolein is praten niet vanzelfsprekend. Al snel merkte Maarten dat je elkaar ook zonder woorden bijna alles kunt vertellen. “Elke bewoner legt op een unieke eigen manier contact met je. Dat is misschien wel de mooiste ontdekking in mijn werk. Je kunt een geweldige klik hebben met mensen die moeite hebben met communiceren, of die helemaal niet kunnen praten. Ze spreken hun eigen taal, via hun ogen, hun mimiek, met gebaren of geluiden. Een ander kan weer wel praten, maar eigenlijk bedoelt hij iets anders dan hij zegt. Je leert vanzelf om dat goed aan te voelen.”
Selfies met voetballers
Maarten geniet ervan om te kunnen helpen door de ander goed te begrijpen. Of het nu gaat om dagelijkse dingen, emoties of het contact tijdens een uitstapje. “Wat me altijd bijblijft zijn onze vakanties. Je maakt de mensen voor wie je zorgt dan weer heel anders mee. Door de hechte band die je hebt weet je dat ze enorm genieten. Hun geluksmomenten maken mij ook weer gelukkig. Ik was een keer met een bewoner bij een voetbalwedstrijd. Na afloop heeft hij met iedere speler wel een selfie gemaakt. De hele terugweg zat hij te shinen. Dan weet je: hiervoor doe ik het!”
Ontwikkelen in je eigen tempo
Maarten heeft het diploma voor persoonlijk begeleider, maar doet eerst als begeleider ervaring op. ”Zodra ik genoeg vertrouwen heb dat ik het aan kan, start ik als persoonlijk begeleider van een vaste groep bewoners. De uitdaging is om straks goed samen te werken aan de doelen en het behoud van kwaliteit van leven van cliënten. Dit in afstemming met verwanten, ons team van zorgprofessionals en betrokken instanties. Van Sius krijg ik alle ruimte om me in mijn eigen tempo te ontwikkelen.”
