Achter het stuur ging een wereld voor me open
Van financieel advies en relatiebeheer voor een bank naar de groene wegen van de Achterhoek. Na zijn pensionering koos Hans van Dalen voor een totaal andere afslag. Als vrijwillig chauffeur vervoert hij nu bewoners van Sius. Achter het stuur ontdekte Hans wat aandacht, geduld en een praatje onderweg kunnen betekenen: “Mijn ogen gingen open voor een wereld die ik nauwelijks kende.”
Twee middagen per week haalt Hans cliënten op bij activiteitencentra in de regio en brengt hij ze naar huis. “Autorijden vind ik leuk en dit leek me een mooie combinatie: rijden en iets voor een ander doen.” Het contact met mensen met een beperking was nieuw voor Hans. “Ik wist niet goed wat ik kon verwachten of hoe ik moest reageren, maar dat was zo over. Ik zag hoeveel plezier mensen beleven op de plek waar ze overdag bezig zijn. Daar draag ik graag een steentje aan bij.”
Opeens een glimlach
Soms heeft de klik met iemand wat tijd en geduld nodig. “Er was een bewoner met wie ik maar moeilijk contact kon krijgen. Elke keer bij het ophalen probeerde ik een beetje toenadering te zoeken. En na een paar maanden kreeg ik ineens een glimlach terug! Voor het eerst zag ik een blik van herkenning. Een bijzonder moment.”
Op m’n plek gezet …
De passagiers van Hans kunnen ook heerlijk direct zijn. Op de terugweg van haar dagbesteding vertelde een vrouw dat haar moeder was overleden. “‘Ach meisje toch,’ zei ik. Waarop ze direct reageerde: ‘Ik ben geen meisje, ik ben een volwassen vrouw!’ Daar had ze natuurlijk helemaal gelijk in. Werd ik mooi even op m’n plek gezet.”
Geen haast
“Een goede chauffeur rijdt veilig. Maar rust, aandacht en interesse voor de mensen in de bus zijn minstens zo belangrijk,” benadrukt Hans. “Staat iemand nog niet klaar voor vertrek, dan moet je gewoon geduld hebben.” Ook onderweg houdt Hans rekening met zijn passagiers. “Voorin de bus zie ik een verkeersdrempel aankomen, maar achterin worden ze erdoor verrast. Daarom rijd ik er extra rustig overheen. Zo wordt niemand onverwacht door elkaar geschud.”
Rondje van de zaak
De een houdt wel van een lolletje, de ander van rust. Hans leerde steeds beter aanvoelen wat bij wie past. “Ik reed een keer voor de grap een andere weg in. ‘Hé, je rijdt verkeerd!’ hoor ik dan meteen. En dan zeg ik: ‘Extra rondje van de zaak!’ Bij de Zwarte Cross kwamen we langs de vrolijk beschilderde caravans van de bezoekers. De mensen in mijn bus vonden het prachtig. En als zij genieten, geniet ik net zo hard mee.”
“Ik heb je gemist!”
Na een vakantie merkt Hans hoe vertrouwd het contact met de mensen die hij ophaalt en thuisbrengt inmiddels is. “Dan krijg je een knuffel en hoor je: ‘Ik heb je gemist!’” Ook met de andere chauffeurs heeft Hans een goede band. “Als iemand uitvalt, meldt een collega zich vaak al voordat de vraag om een vervanger goed en wel is gelezen. We springen spontaan voor elkaar in.”
Elke rit is een cadeautje
Hans blijft voorlopig met veel plezier zijn ritten rijden. “Anders zou ik mijn collega’s gaan missen en natuurlijk de mensen die ik wegbreng. Ik heb mooie contacten met mijn passagiers. Ze delen ook hun zorgen en belevenissen met me. Je voegt echt iets aan hun dag toe, dat maakt elke rit weer een cadeautje.”
Jouw rijervaring en aandacht zijn ook welkom!
Rijd jij rustig en veilig, heb je geduld en ga je graag met mensen om? Wie weet ga jij binnenkort ook met een Sius-bus op pad! Lijkt je dat leuk? Mail dan naar werken@sius.nl of check werkenbij.sius.nl.